Montre

Sonsuz Uyumların Dengesi

Gecenin karanlık tarafından bakıyorum ışıldayan gözlerine, Yüreğin sönmüş bir volkan gibi! Uyanmaz mı? Bir kere bile? Biz, bir çift göz gibi bakıyoruz dünya’ya.. Ama ayrı taraflarda! Biz Ay ve Güneş! Doğuyoruz gökyüzünde Ama farklı zamanlarda. Açardı da gönlümde bir çiçek gökyüzümün yanaklarında, Sen gelip konmazdın! Kuş misali uçar giderdin uzaklara, çok uzaklara.. Sonra dökülürdü yapraklar, hüznün sonbaharında! Not: Bu tuvalde görünen kadın ve erkek figürünün ötesinde bir uyuma dikkat çekilmiştir. Bu uyum saçlarında gecenin yıldızları gömülü kadının ay olan gözleriyle, gökyüzünde bulutlarla gözlerinde güneşi kucaklayan erkeğin kesiştikleri kesitlerinde kırmızı gün batımını temsil etmektedir. Aynı zamanda kadın ve erkeğin arasındaki aşkı yansıtmaktadır. Güneşin verdiği sıcaklık ile erkek figürü sadece kül ile boyanmıştır. Kadının tüm çizimi diğer tuvallerde olduğu gibi sadece ‘kahve’ ile yapılmıştır.

Resim

50x70 cm